Algemeen
 | Het moment van de zwangerschap en bevalling is een erg kwetsbare periode in het leven van koppels. Het vormt immers vaak een belangrijke overgangsperiode waarbij er voor de betrokken personen veel verandert. Deze verandering plaatst zowel de betrokken partners als hun relatie voor een sterke uitdaging. Mannen en vrouwen zijn naast partners eveneens toekomstige ouders. Dit betekent dat zij in de toekomst, na de geboorte, een andere rol moeten opnemen, wat gepaard kan gaan met conflicten. |
Wat maakt nu dat sommige koppels deze overgang probleemloos doorkomen, terwijl anderen hierbij geweld gebruiken? We kunnen 3 patronen van geweld tijdens de zwangerschap terugvinden...
1) Het geweld blijft doorgaan (persisterende problematiek)
Het geweld, reeds aanwezig vóór de zwangerschap, blijft bestaan tijdens de zwangerschap en na de bevalling. De zwangerschapsperiode kan eventueel wel gepaard gaan met veranderingen in de uiting van het geweld. Zo zal het fysiek geweld bijvoorbeeld meer gericht zijn op de zwangere buik of in andere gevallen net die buik vermeden worden.
Het bestaan van partnergeweld vóór de zwangerschap vormt een belangrijke risicofactor. Van de verschillende patronen van geweld tijdens de zwangerschap lijkt dit ‘persisterende type’ het meest voor te komen.
2) Het geweld stopt (zwangerschap als protectieve factor)
Het geweld stopt tijdens de periode van de zwangerschap. Vaak zien we echter dat het geweld herbegint na de geboorte. De zwangerschap biedt in dit geval bescherming tegen het geweld.
3) Het geweld ontstaat (zwangerschap als risicofactor)
Het geweld treedt voor het eerst op tijdens de periode van de zwangerschap. Door de stress, eigen aan een zwangerschap, kunnen conflicten escaleren in partnergeweld. Elementen die hierbij een rol kunnen spelen zijn o.a. jaloezie, tegenstrijdige gevoelens t.o.v. de zwangerschap, humeurwisselingen, meer financiële druk en een verminderde seksuele beschikbaarheid, ...
* Voor meer informatie, zie wetenschappelijk onderzoek
