Info slachtoffers

  Heb je te maken met geweld in je gezin?
Voel je je machteloos en zie je geen oplossing meer?
Wil je erover praten, maar weet je niet waarheen?

Wanneer je als toekomstige mama gevangen zit in een relatie vol conflict en spanning, word je geconfronteerd met heel wat tegenstrijdige gevoelens... Je bent teleurgesteld en boos omdat je zo had uitgekeken naar deze gebeurtenis maar plots alles anders loopt dan je had verwacht. Je bent misschien gelukkig dat er een kindje op komst is, maar je bent tegelijkertijd bezorgd of alles wel goed zal gaan. Daarnaast voel je je soms schuldig omdat je vindt dat je het niet goed genoeg doet en ben je beschaamd om wat anderen zullen zeggen of denken,...

Geweld past nu éénmaal niet bij het beeld dat de meeste mensen hebben van een zwangerschap. Het zou een mooie periode in je leven moeten zijn waarbij je allebei verlangt naar het kindje en daardoor dichter naar elkaar toegroeit. Maar dat is zeker niet altijd zo... Soms kan een zwangerschap juist meer druk leggen op je relatie waardoor er conflicten ontstaan die kunnen escaleren. Hoewel je stilletjes hoopt dat alles wel weer goed komt, zeker in de periode dat alles weer rustig is, geraak je er niet altijd samen uit en herhaalt het geweld zich gemakkelijk...

Je mag dit geweld nooit goedkeuren of tolereren. Het kan immers erge schade toebrengen aan jezelf maar ook aan je (ongeboren) kind.

Laat de probemen niet te lang aanslepen en zoek hulp!

• Blijf er niet alleen mee zitten. Vraag steun en hulp aan je omgeving.  
  Zorg dat anderen het weten, zwijg niet over partnergeweld. Ga op zoek naar iemand die je kan vertrouwen: een buur, een vriendin, iemand uit je familie, …
  
  
• Probeer erover te praten met je huisarts.
  
  
• Contacteer een hulpverlener.
  
  
• Stap naar de politie.  

Wat kan je zelf doen?

Indien je je bedreigd voelt, maar toch bij je partner wil blijven, neem dan gepaste beschermingsmaatregelen. Hieronder vind je een aantal tips die je daarbij kunnen helpen.

• Tijdens de geweldsuitbarsting
  
  
• Wanneer een discussie onvermijdelijk lijkt, probeer je dan te verplaatsen naar een ruimte vanwaaruit je kan vluchten of waar je hulp kan vragen. Zorg dat er geen voorwerpen binnen handbereik zijn die als wapen gebruikt kunnen worden (bv. keukenmessen,…).
• Denk aan je eigen veiligheid, maar ook aan die van je (ongeboren) kind(eren).        
• Leer je kinderen hulp vragen
• Probeer te voorkomen dat je kinderen direct getuige zijn van het geweld. Dat zal niet altijd kunnen, maar probeer een manier te vinden om ze in veiligheid te brengen.
• Vertel je kinderen wat ze moeten doen in geval van geweld: schuilen bij de buren, het huis verlaten om te telefoneren, de politie bellen, …
  
• Zorg dat je de buitendeur altijd kan openmaken. Laat de sleutel altijd in het slot of in de buurt van de deur. Oefen hoe je op een veilige manier uit je huis kan geraken. Zoek welke deuren, vensters, lift of trap de beste vluchtweg zou zijn.
  
• Sla belangrijke telefoonnummers (politie, vluchthuis, vertrouwenspersoon) op in je GSM of noteer ze op een gemakkelijk bereikbare plaats. Desnoods leer je ze uit het hoofd.
  
• Zorg voor een ‘noodtas’. Probeer wat kleding, geld, een extra set sleutels, kopieën van belangrijke documenten (het trouwboekje, zicht- en spaarrekening, SIS-kaart, loonbriefje, kinderbijslag, huurcontract,…) en eventueel medicatie voor jou en je kinderen te bewaren op een veilige plaats of bij een vertrouwenspersoon.
  
• Spreek met de buren een bepaald signaal af (bv. een lamp die aan en uitgaat) als je hulp nodig hebt, zodat zij de politie kunnen verwittigen.
  
• Maak een verslag of houd een dagboek bij van alles wat met het geweld te maken heeft. Bewaar brieven, aangifteformulieren bij de politie, medische attesten. Dit alles kan je later nodig hebben om het geweld te bewijzen. Berg deze stukken veilig op in een kluis of geef ze bij iemand die je vertrouwt in bewaring.
  
• Zorg voor de mogelijkheid om snel alarm te slaan, bv. met een GSM. Die kan je zo programmeren dat één druk op de knop verbinding geeft met de politie, de buren of iemand anders die kan helpen.
  
  
• Behoud sociaal contact
  
  Probeer niet geïsoleerd te raken: contact met familie, vrienden of buren is belangrijk!
  
  
• Blijf in contact met familie, vrienden, buren of met de school van je kinderen. Zorg dat ze op de hoogte zijn van de situatie. Zij kunnen naar je luisteren, je eventueel onderdak verschaffen, je naar de dokter brengen, je partner aanspreken of je stimuleren om iets te ondernemen om het geweld te stoppen.
  
• Zoek een vertrouwenspersoon en spreek samen af wat hij/zij voor jou kan doen.
  
• Zorg dat je een veilige plaats weet om naar toe te kunnen gaan.
  
• Je kan cursussen volgen die je zelfbeeld versterken, bv. een assertiviteitstraining, weerbaarheidscursus of een cursus zelfverdediging.

 Wat kan je doen wanneer je je partner wenst te verlaten?

• Als jij weggaat
   
• Als je beslist hebt om je gewelddadige partner te verlaten, bereid dat vertrek dan goed voor. Je hebt altijd het recht om te vertrekken en de kinderen mee te nemen, ook al zijn ze nog minderjarig. Zorg er nadien wel voor dat je wettelijk in orde bent…
  
• Zoek een vertrouwenspersoon en spreek samen af wat hij/zij voor jou kan doen.
  
• Zorg dat je een veilige plaats weet om naar toe te kunnen gaan. Denk aan familie en vrienden.
  
• Zoek een veilig onderdak. Indien je niet bij familie of vrienden terecht kan, kan je bv. naar een vluchthuis of een crisisopvangcentrum. Hier kan je weer op adem komen en in contact komen met mensen die je helpen om opnieuw op eigen benen te staan. Ook je kinderen zijn hier welkom.
  
• Zorg dat je belangrijke documenten bij je hebt. Bv.: ziekenfondspapieren, identiteitskaart, rijbewijs, trouwboekje, SIS-kaart, bewijs van kinderbijslag, rekeningen op naam, het laatste loonbriefje van uw partner,...
  
• Neem je persoonlijke spullen en die van je kinderen mee. Je hebt recht op je kleren, persoonlijke spullen en die van je kinderen. Neem ze mee wanneer je het huis definitief verlaat. Indien je hiertoe niet de gelegenheid hebt gehad, is je echtgeno(o)t(e) of samenwonende partner verplicht je binnen te laten zodat je je persoonlijke bezittingen kunt ophalen. Als die weigert, mag u er de politie bijhalen om bijstand te verlenen bij het afhalen van kledij en goederen.
• Meld binnen de 24 uur aan de dienst bevolking of bij de politie dat je de echtelijke woning verlaten hebt. Je kan vragen om je nieuwe adres geheim te houden.
• Vraag aan de vrederechter om dringende en voorlopige maatregelen te treffen (indien je gehuwd of wettelijk samenwonend bent). Deze maatregelen zijn niet definitief en regelen dat je apart mag wonen, bij wie de kinderen voorlopig verblijven, aan wie het onderhoudsgeld wordt toegekend,... Zij hebben enkel als doel om je in staat te stellen je situatie te overdenken, terwijl je toch wettelijk in orde bent. Zo vergroot je je eigen veiligheid en die van je kinderen. Je kan bij de vrederechter terecht zonder advocaat.
• Als je een werkloosheidsuitkering ontvangt, breng dan je vakbond of hulpkas en RVA-kantoor op de hoogte van je adreswijziging.
• Breng je kinderbijslagkas op de hoogte zodat je kinderbijslag blijft ontvangen.
• Als je weggaat is het aan te raden om je bankrekening te blokkeren zodat je partner geen geld kan afhalen. Regel een eigen bankrekening. 
• Regel je eigen ziekteverzekering en breng hen op de hoogte van de adreswijziging.
• Maak je nieuw verblijfadres bekend bij de post.
• Heb je geen of een laag inkomen, vraag dan het bestaansminimum aan bij het OCMW van uw gemeente.
• Als je je huurwoning verlaat, hou dan rekening met het huurcontract. Als je gehuwd bent, vraag de eigenaar dan om een schriftelijk document waarin je ontslagen wordt van alle contractverplichtingen. Als je niet gehuwd bent, is het huurcontract voor jou slechts bindend als je het ondertekend hebt.
• Breng de gas-, water- en electriciteitsmaatschappij op de hoogte van je adreswijziging.
  
  
• Als je wil dat je partner weggaat

Juridisch zijn er mogelijkheden om de pleger het huis te doen verlaten en zelf in het huis te blijven wonen. Door de wet op de toewijzing van de gezinswoning kan de vrederechter het gebruik van de gemeenschappelijke woning toekennen aan de echtgeno(o)t(e) of aan de wettelijk samenwonende die het slachtoffer is indien er ernstige aanwijzingen van (pogingen tot) geweld zijn. Voor het adres van de vrederechter telefoneert u best naar een politiedienst of naar één van de organisaties die vermeld staan onder rubriek waar kan je terecht.

Belangrijk is om steeds een medisch attest te vragen. Dit kan bij de aangifte gevoegd worden. Hou de attesten zorgvuldig bij, ook al ben je niet onmiddellijk van plan om iets te ondernemen. Indien je het voor uzelf niet veilig acht om de attesten bij te houden, kan je de arts vragen om ze te bewaren in je medisch dossier.

Wanneer er toch ruzie wordt gemaakt: zorg er dan voor dat je niet in escalatie gaat en (opnieuw) geweld gaat gebruiken. 
Doe dat zeker niet wanneer er kinderen in de buurt zijn. De gevolgen van het geweld kunnen voor je kinderen, ook al zijn ze ‘slechts’ getuige van het geweld, zeer ernstig zijn.